Introvert Issues

Introverts explained| leven in een wereld die niet ophoudt met praten

3 januari 2016

“Ze mag wel wat meer van zichzelf laten horen.” De juf kijkt mijn ouders aan. We zitten met z’n vieren aan een tafeltje in het klaslokaal van groep 8 van de basisschool. Het gesprek waar de juf haar ‘advies’ geeft over de richting die ik moet gaan doen op de middelbare school. Als de juf die opmerking maakt, voor de zoveelste keer, kijk ik verlegen naar beneden. Elk schooljaar was er een juf of meester die dit zei of op mijn rapport schreef. Ik haatte dat. Ik wil helemaal niet ‘meer van mezelf laten zien’. Laat me gewoon met rust! Ik wil het niet en ik kan het niet en ik ga het al helemaal niet doen! Vanbinnen ben ik boos, maar ik zeg niets want ik ga natuurlijk niet boos doen tegen de juf. Mijn ouders knikken braaf en de juf gaat over naar het volgende onderwerp dat ze wil bespreken, niet wetend hoe ik me op dat moment voelde: onzeker.

Dat wil ik Pabo studenten en andere juffen en meesters meegeven: zeg nooit tegen een wat stiller kind dat vaak in zijn of haar eigen wereld lijkt te zitten dat ze meer van zichzelf moeten laten zien. En dit is de reden waarom…

In mijn hele schoolcarrière, dus zo goed als mijn hele leven, bleef dat zinnetje mij achtervolgen. Het is zo vaak herhaald dat ik vanzelf ging denken dat ik niet goed genoeg was, dat ik anders was en vooral dat ik moest veranderen. Het probleem was alleen dat ik niet wist hoe en eigenlijk wilde ik dat ook niet. Dat gevoel van moeten en mezelf anders voordoen dan ik werkelijk ben, gaf me altijd een beetje een ongelukkig gevoel. Wist ik veel dat ik introvert was.

De website van Marloes Bouwmeester van ‘De Succesvolle Introvert’, heeft er een paar jaar geleden voor gezorgd dat ik me bewust werd van het bestaan van introverte mensen en extraverte mensen en wat het verschil tussen die twee is. Enthousiast las ik alle artikelen op haar website. Ik was niet alleen! En het meest belangrijke: ik ben niet raar! Sindsdien ben ik me meer gaan verdiepen in het onderwerp introversie om meer over mezelf te leren en vooral om in de toekomst dat negatieve beeld over introverte mensen te laten verdwijnen. Wat is introvert zijn nu eigenlijk? Waarom ben ik zo? En hoe ga je ermee om?

De druk van het moeten veranderen

Tegenwoordig denkt iedereen maar extravert te moeten zijn en nietszeggende dingen eruit moet flappen. Dat noemen ze dan ‘prettig gestoord’, maar eigenlijk is dat helemaal niet zo prettig. Luisteren en rustig praten over inhoudelijke dingen is veel mooier. En dat past meestal bij mensen die introvert zijn. Het niet houden van verjaardagen, feestjes of uitgaan. Iemand die graag op zichzelf is. Nu zijn verjaardagen en feestjes heus niet altijd vervelend, maar soms duren ze te lang en is een beetje rust ook wel weer fijn. Het niet vaardig zijn in het leggen van contacten, het gevolg van het terugtrekken in je eigen wereld. Allemaal kenmerken van introverte mensen.

Kan ik dan niet gewoon veranderen? Nee, dat kan niet en dat moet je ook niet willen. Als introvert kun je niet leren om alles er maar uit te flappen, je kunt het wel doen maar je zult merken dat het ontzettend veel energie kost. Wat we wel kunnen leren is om hier beter mee om te gaan en onszelf als het ware op te rekken tot onze grenzen, maar veranderen kunnen we niet. Vraag dat dan ook niet van jezelf of van een introvert. Soms proberen mensen je advies te geven en die zijn dan aardig bedoeld natuurlijk. Dat snappen introverte mensen ook wel, maar als extravert is het beter om die goedbedoelde adviezen voor je te houden, iets wat die juf van mijn basisschool niet deed. Het maakt introverte mensen alleen maar onzeker, alsof ze niet goed genoeg zijn.

We zijn niet verlegen

Introversie wordt vaak als iets negatiefs gezien. Dat komt omdat we in een wereld leven die niet stopt met praten en waarin iedereen maar lijkt te schreeuwen ‘kijk naar mij, kijk naar mij!’, iets wat versterkt wordt door bijvoorbeeld social media zoals Facebook. Dat al dat gepraat en jezelf moeten laten zien ook daadwerkelijk iets bijdraagt aan de ontwikkeling van jezelf, jouw team, de samenleving of wat dan ook, daar denkt bijna niemand over na en dat is jammer.

Een introvert wordt vaak beschouwd als een verlegen persoon, iemand die zich niet durft te laten zien. Maar verlegen zijn is niet hetzelfde als introvert zijn. Verlegen mensen hebben in sociale situaties een gebrek aan zelfvertrouwen, ze zijn heel bewust van zichzelf en durven niets te zeggen. En ja, er bestaan ook introverte mensen die verlegen zijn, maar er zijn ook genoeg extraverte mensen die verlegen zijn. De link tussen introvert en verlegen is dus niet helemaal juist. Er zijn genoeg introverte mensen die zelfvertrouwen hebben in sociale situaties.

Maar introverte mensen houden toch niet van praten? Ook dat is een misverstand. Mensen die introvert zijn vinden het juist heel fijn om te praten! Zolang het maar geen ‘small talk’ is want daar hebben ze een hekel aan. Small talk kost namelijk veel energie en daarom gaan introverte mensen dat liever uit de weg. Daarnaast heeft een introvert persoon tijd nodig om na te denken voordat ze reageren op wat iemand anders zegt. Wij denken niet als we al praten, zoals extraverte mensen doen, maar wij denken vóór we iets zeggen.

Saai? Ook wij kunnen feestjes bouwen hoorintroverts-party

Maar wel op een andere manier! De hele avond Netflix of een boek lezen? Feest! Tenminste dat vind ik, want ik ben introvert. Waarom introverte mensen en extraverte mensen een andere definitie hebben van ‘een feestje bouwen’ komt door de hoeveelheid prikkels die we nodig hebben. Extraverte mensen hebben veel prikkels nodig dus veel contact met anderen of vaak deelnemen aan activiteiten, daar krijgen ze energie van. Introverte mensen hebben juist weinig prikkels nodig, zoals een boek lezen, daar krijgen zij weer energie van. Het hele idee van de hoeveelheid prikkels die je nodig hebt, heeft te maken met hoe je hersenen werken. Nu heb ik geen neurowetenschappen gestudeerd dus hoe het precies in de hersenen werkt kan ik niet helemaal uitleggen en dan zou dit artikel ook veel te lang worden denk ik, maar de denkwijze van introverte personen en de manier waarop een introvert op iets reageert is verschillend dan dat van een extravert, dat kunnen we in ieder geval wel zeggen. Introverte personen zijn heel goed in waarnemen om er vervolgens diep over na te denken. Het gaat ons niet om de hoeveelheid, maar om de diepgang omdat dat ons het idee geeft dat we leven. Introverte mensen beleven alles heel intens en zijn vaak ook hoog sensitief. Een feestje met veel (onbekende) mensen zorgt voor veel prikkels waardoor we al vrij snel de behoefte hebben om ons weer ‘op te laden’, en ja, dat doen we dan het liefst met een boek.

Hoe vaak moet ik het nog zeggen: ik houd er niet van

Hoe vaak ik wel niet heb gehoord van mensen dat ze het ‘bijzonder’ vinden dat ik niet van uitgaan houd, op zo’n toon alsof het raar is. Vroeger zat ik daar heel erg mee. Waarom moest ik anders zijn? Waarom kon ik niet ook gewoon de dingen doen die extraverte klasgenoten deden? Gelukkig stond (en sta) ik stevig genoeg in mijn schoenen om niet aan die ‘extraverte dingen’ mee te doen, want waarom zou ik iets doen wat mij zoveel energie kost en eigenlijk heel ongelukkig maakt? Natuurlijk is een keer een feestje of uitgaan wel leuk, maar niet elk weekend (ik moet er niet aan denken zeg), die houding heeft er echter wel voor gezorgd dat mensen je ook niet meer vragen, simpelweg omdat ze niet begrijpen dat je de ruimte om ‘op te laden’ nodig hebt. En dat is soms wel pijnlijk.

Nu ik weet hoe introversie werkt kan ik ook beter op de vraag ‘waarom vind je uitgaan niet leuk?’ reageren. Ik beantwoord de vraag met een vraag: ‘leg eens uit waarom je dat raar vind en mij die vraag stelt?’. Het antwoord dat ik dan meestal krijg: ‘nou… uhm.. gewoon.. je hoort dat niet zo vaak.’ Dat wil nog niet zeggen dat ik dan raar ben, antwoord ik dan en de extraverte persoon heeft dan geen argument meer en moet me wel gelijk geven. Dat is een onderdeel van het ‘plan’ wat je als introvert kunt gebruiken in ‘benauwende’ situaties, en de introvert weet waarschijnlijk wel wat ik daarmee bedoel: iemand die bijvoorbeeld iets vervelends tegen je zegt zoals ‘ja maar dat werkt niet.’ Als introvert klap je dan vaak dicht, maar wat als je de extravert nu vraagt ‘waarom dan?’. Extraverte mensen zo goed als dwingen om hun argument uit te leggen en er over na te denken, werkt veel beter (voor beiden) dan dat jij als introvert jezelf moet verdedigen. Je leert er beide van. Of dit nu gaat om de ‘waarom houd je niet van uitgaan’ vraag of om situaties op je werk of op school. Met dat gevoel van jezelf moeten verdedigen, kan ik inmiddels goed mee omgaan, iets wat ik niet kon toen de juf zei dat ik meer van mezelf moest laten zien. Dat komt omdat ik nu de benauwende situaties beter kan herkennen en als je dat kan als introvert ben je al een hele grote stap verder naar mijn idee.

Introversie begon ik pas echt te begrijpen toen ik het boek van Susan Cain las. Zij legt bijvoorbeeld precies uit hoe dat werkt met die prikkels en hoog sensitiviteit, en ze laat zien hoe introverten in onze maatschappij onderschat worden. Introverte mensen hebben het moeilijk in een concurrentiemaatschappij waarin extraversie als de norm beschouwd wordt, dat is weggooien van talent, van energie en ook van geluk. En dat is jammer, want het waren juist de introverten (denk aan bijvoorbeeld Einstein, Van Gogh en Wozniak van Apple) die grote dingen hebben gedaan. Een ying en yang situatie tussen extraverte en introverte personen, door bijvoorbeeld introverte mensen de kans te geven om alleen te werken aan een idee in plaats van alleen maar samen te werken in een groep, zou beter zijn voor beide persoonlijkheidstypen en de ontwikkeling van samenwerken en ideeën. Ik zou graag willen dat docenten ook daar eens over nadenken; zelfstandig kunnen werken is ook een kunst en kan ook niet iedereen, net als samenwerken.

En ja, natuurlijk is elk mens anders en is het niet zwart wit. Iedereen heeft wel een stukje van het andere type in zich en beide typen hebben voordelen, het is zeker niet zo dat de één beter is dan het andere. Er moet alleen wat meer begrip voor introverte mensen komen.

Introvert zijn zie ik als een voordeel en een kracht, zeker in een wereld die niet stopt met praten.

Meer over het boek van Susan Cain vind je hier.

Ben jij introvert? Hoe ervaar jij dat?

En jij als extravert? Wat vind jij?

Onderstaand filmpje is zeker de moeite waard om even te beluisteren :)

 

You can follow me on social media!

4 Comments

  • Reply Tamara 22 mei 2016 at 21:55

    Herkenbaar, thanks! :) En je schrijft leuk :)

    • Reply Nienke 22 mei 2016 at 22:07

      Dank je voor je reactie Tamara! :)

  • Reply Mike 20 juni 2016 at 22:05

    Inderdaad herkenbaar, vooral het stukje over small talk. Interessant verhaal! Ik ben benieuwd naar de rest van je blog.

    • Reply Nienke 21 juni 2016 at 08:41

      Bedankt voor je reactie!

    Leave a Reply

    CommentLuv badge